Tuesday, November 25, 2014
Eleven Spacecraft Show Interstellar Wind Changed Direction Over 40 Years
The solar system moves through a local galactic cloud at a speed of 50,000 miles per hour, creating an interstellar wind of particles, some of which can travel all the way toward Earth to provide information about our neighborhood.
Image Credit:
NASA/Adler/U. Chicago/Wesleyan
Like the wind adjusting course in the middle of a storm, scientists have discovered that the particles streaming into the solar system from interstellar space have most likely changed direction over the last 40 years. Such information can help us map out our place within the galaxy surrounding us, and help us understand our place in space.
The results, based on data spanning four decades from 11 different spacecraft, were published in Science on Sept. 5, 2013.
Vestiges of the interstellar wind flowing into what's called the heliosphere -- the vast bubble filled by the sun's own constant flow of particles, the solar wind – is one of the ways scientists can observe what lies just outside of our own home, in the galactic cloud through which the solar system travels. The heliosphere is situated near the inside edge of an interstellar cloud and the two move past each other at a velocity of 50,000 miles per hour. This motion creates a wind of neutral interstellar atoms blowing past Earth, of which helium is the easiest to measure.
"Because the sun is moving though this cloud, interstellar atoms penetrate into the solar system," said Priscilla Frisch, an astrophysicist at the University of Chicago, Ill. and the lead author on the paper. "The charged particles in the interstellar wind don't do a good job of reaching the inner solar system, but many of the atoms in the wind are neutral. These can penetrate close to Earth and can be measured."
Frisch became interested in this subject when results in January 2012 from NASA's Interstellar Boundary Explorer, or IBEX, showed that the interstellar wind was entering the heliosphere from a slightly different direction than had been observed by NASA's Ulysses mission in the 1990s. Frisch and her colleagues set out to gather as much evidence from as many sources as they could to determine whether the newer instruments simply provided more accurate results, or whether the wind direction itself changed over the years.
The earliest historical data on the interstellar wind comes from the 1970s from the U.S. Department of Defense's Space Test Program 72-1 and SOLRAD 11B, NASA's Mariner, and the Soviet Prognoz 6. While instruments have improved since the 1970s, comparing information from several sets of observations helped the researchers gain confidence in results from that early data. The team went on to look at another seven data sets including the Ulysses information from 1990 to 2001, and more recent data from IBEX, as well as four other NASA missions: the Solar Terrestrial Relations Observatory, or STEREO, the Advanced Composition Explorer, or ACE, the Extreme Ultraviolet Explorer, and the MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry, and Ranging mission, or MESSENGER, currently in orbit around Mercury. The eleventh set of observations came from the Japanese Aerospace Exploration Agency's Nuzomi.
"The direction of the wind obtained from the most recent data does not agree with the direction obtained from the earlier measurements, suggesting that the wind itself has changed over time," said Eric Christian, the IBEX mission scientist at NASA’s Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Md. "It's an intriguing result, which relied on looking at a suite of data measured in a bunch of different ways."
The various sets of observations relied on three different methods to measure the incoming interstellar wind. IBEX and Ulysses directly measure neutral helium atoms as they coursed through the inner solar system. IBEX's measurements are made close to Earth, while Ulysses' measurements reach out to the orbit of Jupiter.
The earliest measurements in the 1970s observed fluorescence that occurs when the extreme ultraviolet radiation coming from the sun scatters off the interstellar helium wind passing by the sun. Neutral helium atoms get caught by the sun's gravity, forming a focusing cone. As radiation from the sun bounces off these atoms, they give off light. Measuring the light provides information about the helium inflow direction.
The third technique to measure the helium wind relies on the fact that after this interaction with the sun's radiation, a fraction of neutral helium atoms gain an electron, and thus become charged. Many instruments in space are geared to study charged particles, such as instruments on NASA’s STEREO and ACE. Such instruments can measure the longitudinal direction of the particle wind, providing one last set of historical observations to round out the picture.
From Earth's perspective, the interstellar wind flows in from a point just above the constellation Scorpius. Results from 11 spacecraft over 40 years show that the exact direction has changed some 4 to 9 degrees since the 1970s.
Image Credit:
NASA/Goddard Space Flight Center
The data from these diverse sources shows that the direction of the interstellar wind has changed some 4 to 9 degrees over the last 40 years.
"Previously we thought the local interstellar medium was very constant, but these results show that it is highly dynamic, as is the heliosphere’s interaction with it," said David McComas, IBEX principal investigator at Southwest Research Institute in San Antonio, Texas.
While the reason for – and, indeed, the exact timing of – the shift is still unclear, Frisch pointed out that scientists know our solar system is close to the edge of the local interstellar cloud. Such an area of the galaxy might experience turbulence, and as we hurtle through space, the heliosphere could be exposed to different directions of wind. While the scientists don't yet know for sure how the direction switch happened, the team believes that additional observations should ultimately explain its cause, giving us even more information about the galaxy that surrounds us.
For more information about the IBEX mission, visit:
www.nasa.gov/ibex
www.nasa.gov/ibex
Monday, November 24, 2014
ഇവയൊന്നും ഫ്രിഡ്ജില് വയ്ക്കല്ലേ....
ഇവ പേപ്പര് ബാഗില് സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്. ഇതുപോലെ പഴുക്കാത്ത തക്കാളി ഫ്രിഡ്ജിനു പുറത്തു വയ്ക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. പഴുത്ത തക്കാളി വേണമെങ്കില് ഫ്രിഡ്ജിനുള്ളില് സൂക്ഷിയ്ക്കാം. കാപ്പിപ്പൊടി ഫ്രിഡ്ജില് സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നവരുണ്ട്. ഇതും കാപ്പിയുടെ ഗുണം നശിപ്പിച്ചു കളയും. എണ്ണകള്, ഇവ വെജിറ്റബിള് ഓയിലെങ്കിലും വെളിച്ചെണ്ണയെങ്കിലും ഫ്രിഡ്ജില് സൂക്ഷിയ്ക്കരുത്. വെളുത്തുള്ളിയും ഫ്രിഡ്ജില് വയ്ക്കരുതാത്ത ഒന്നാണ്. ഇത് ഫ്രിഡ്ജില് വയ്ക്കുന്നത് ഇതിന്റെ ഗുണം കുറയ്ക്കും, പൂപ്പല് വരാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലുമാണ്. തേന് ഫ്രിഡ്ജില് വയ്ക്കരുത്. ഇത് തേനിന്റെ ഗുണം കളയും. തണ്ണിമത്തന് തുടങ്ങി മെലണ് വര്ഗത്തില് പെട്ടവയും ഫ്രിഡ്ജില് വയ്ക്കരുത്. ഇവ ഇതിന്റെ ആന്റിഓക്സിഡന്റ് ഗുണങ്ങളടക്കമുള്ളവ കളയും. ബാറ്ററികള് ഫ്രിഡ്ജില് സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നത് ബാറ്ററികളുടെ ആയുസു നീട്ടിക്കൊടുക്കുമെന്നു ചിന്തിയ്ക്കുന്നവരുണ്ട്. ഇതും തെറ്റാണ്. കൂടുതല് ചൂടും തണുപ്പും ബാറ്ററിയ്ക്ക് ഒരുപോലെ കേടാണ്. നെയില് പോളിഷ് കേടാകാതിരിയ്ക്കാന് ഫ്രിഡ്ജില് വയ്ക്കുന്നവരുണ്ട്. ഇതും നല്ലതല്ല. സൂര്യപ്രകാശമേല്ക്കാതെ, സാധാരണ അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവില് നെയില് പോളിഷ് സൂക്ഷിയക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
ഗര്ഭകാലത്തെ കഠിന വ്യായാമം കുഞ്ഞിനു ദോഷമോ?
വ്യായാമം ആരോഗ്യം നല്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന കാര്യത്തില് സംശയം വേണ്ട. എന്നാല് ഗര്ഭകാലത്തു വ്യായാമമാകാമോ എന്ന കാര്യത്തിലാണ് സംശയം. അധികം ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാത്ത, ആയാസമില്ലാത്ത വ്യായാമങ്ങള് ഗര്ഭകാലത്താകാം. എന്നാല് കഠിന വ്യായാമങ്ങള് ഒഴിവാക്കുന്നതായിരിയ്ക്കും നല്ലത്. കഠിനവ്യായാമം ചില തരത്തില് ഗര്ഭസ്ഥ ശിശുവിനു ദോഷം ചെയ്യുമെന്നതാണ് കാരണം. ഇത് ഏതെല്ലാം വിധത്തിലാണെന്നറിയേണ്ടേ, വ്യായാമം സാധാരണ ഗതിയില് ശരീരത്തിന്റെ ഊഷ്മാവ് വര്ദ്ധിപ്പിയ്ക്കും.ഇത് ഗര്ഭസ്ഥ ശിശുവിനു ദോഷം ചെയ്യും. പ്രത്യേകിച്ച് ആദ്യ മൂന്നുമാസങ്ങളില് ഇത് കുഞ്ഞിന്റെ ന്യൂറല് ട്യൂബിന് ദോഷങ്ങളുണ്ടാക്കും. വ്യായാമം ശരീരത്തിലെ രക്തസഞ്ചാരം വര്ദ്ധിപ്പിയ്ക്കുമെങ്കിലും വ്യായാമം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് യൂട്രസിലേയ്ക്കുള്ള രക്തപ്രവാഹം കുറയുന്നതായാണ് കാണുന്നത്. ഇത് നല്ലതല്ല. വ്യായാമം രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് ലെവല് കുറയ്ക്കും. കുഞ്ഞിന്റെ വളര്ച്ചയ്ക്ക് ഇതില് നിന്നും ലഭ്യമാകുന്ന ഊര്ജം വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഗര്ഭത്തിന്റെ അവസാന മാസങ്ങളില് കഠിന വ്യായാമം ചെയ്യുന്നത് കുഞ്ഞിന്റെ തൂക്കം കുറയ്ക്കും.ആര്ത്തവത്തിനു മുന്പ് രക്തസ്രാവം ? ഇതുപോലെത്തന്നെ ഇത് മാസം തികയാതെയുള്ള പ്രസവത്തിനും വഴിയൊരുക്കിയേക്കാം. ഗര്ഭകാല വ്യായാമം ഡോക്ടറുടെ നിര്ദേശമനുസരിച്ചാകുന്നതാണ് ഏറെ നല്ലത്. എന്നാല് നടക്കുന്നതു പോലുള്ള ലളിത വ്യായാമങ്ങള് നല്ലതാണ്.
അമ്മയില് നിന്നും കുഞ്ഞിനു വരുന്ന രോഗങ്ങള്
ഗര്ഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആശ്രയം അമ്മയാണെന്നു പറയാം. അമ്മയുടെ ആരോഗ്യവും അനാരോഗ്യവും സന്തോഷവും സന്താപവുമെല്ലാം കുഞ്ഞിനേയും ബാധിയ്ക്കും. ഇതുപോലെയാണ് ഗര്ഭിണിയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളും. അമ്മയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന എല്ലാ രോഗവും കുഞ്ഞിനെ ബാധിയ്ക്കുമെന്നു പറയാനാവില്ല. എന്നാല് ചില രോഗങ്ങള് കുഞ്ഞിനു പകര്ന്നേക്കും, ബാധിച്ചേക്കും. അമ്മയില് നിന്നും കുഞ്ഞിനു പകരുന്ന ചില രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചറിയൂ, ബാക്ടീരിയല് വജൈനോസിസ് അമ്മയില് നിന്നും കുഞ്ഞിനു പകരുന്ന ഒന്നാണ്. വജൈനയിലെ ബാക്ടീരിയയുടെ അസന്തുലിതാവസ്ഥയാണ് ഇതിനു കാരണം. ഇത് കുഞ്ഞിനു പകരുന്നത് മാസം തികയാതെയുള്ള പ്രസവം, കുഞ്ഞിനു തൂക്കക്കുറവ് തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിലേയ്ക്കു നയിക്കും. വയര് നോക്കി ഫലം പറയാം!! ഗര്ഭകാലത്ത് ചിക്കന്പോക്സ് പിടിച്ചാല് കണ്ജെന്ഷ്യല് വരിസെല്ല സിന്ഡ്രോം എന്ന രോഗത്തിനു കാരണമാകും. ഇത് കുഞ്ഞിന് ശാരീരിക വൈകല്യങ്ങള്, കാഴ്ചപ്രശ്നങ്ങള് എ്ന്നിവയ്ക്കു കാരണമാകും. പാര്വോവൈറസ് ബി 19 എന്നൊരു രോഗമുണ്ട്. ഇത് അമ്മയില് നിന്നും കുഞ്ഞിലേയ്ക്കു പകരാന് സാധ്യതയുള്ള ഒന്നാണ്. ഇത് രക്താണുക്കളുടെ ഉല്പാദനത്തെ ബാധിയ്ക്കും. കുഞ്ഞിന്റെ ജീവനു തന്നെ അപകടം വരുത്തി വയ്ക്കാവുന്ന ഒരു രോഗമാണിത്. എന്നാല് ചിലപ്പോള് ഇതുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിനു യാതൊരു ദോഷങ്ങളും ഉണ്ടായില്ലെന്നും വരാം. അമ്മയ്ക്കു ഫഌ പിടി പെട്ടാല് ഇത് ചിലപ്പോള് കുഞ്ഞിനും വന്നുവെന്നു വരാം. ഫഌ വരുന്നത് മാസം തികയാതെയുള്ള പ്രസവത്തിനു വഴി വച്ചേക്കാം. ജെനൈറ്റല് ഹെര്പിസ് ഗര്ഭസ്ഥ ശിശുവിനെ ബാധിയ്ക്കുന്ന ഒരു രോഗമാണ്. ഇത് വൈകി ഗര്ഭം ധരിയ്ക്കുന്നവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്കാണ് പകരാന് സാധ്യത കൂടുതല്. പ്രസവസമയത്തു പ്ലാസന്റയിലൂടെയോ അല്ലെങ്കില് ഗര്ഭത്തിന്റെ ആദ്യമാസങ്ങളിലോ ഈ രോഗം അമ്മയില് നിന്നും കുഞ്ഞിലേയ്ക്കു പകര്ന്നുവെന്നു വരാം.
Sunday, June 16, 2013
NASA Discovers Alien Planets
Kepler is one of NASA’s many spacecraft telescopes that has recently discovered several planets that may contain alien life. According to reports, Kepler has spotted 503 potential alien worlds. These planets may contain life as we know it!
Some of these planets are small and may reside in the “habitable zone,” of their stars. Habitable zone defined by NASA as – a Goldilocks-like range of not-too-close, not-too-far distances from the parent star that might allow the planet to host life. There is still much work that needs to take place in the identifying of the these planet discoveries, says Kepler’s mission manager Roger Hunter.
The addition of these 503 exoplanets, this bring the total tally of Kepler’s exoplanet discoveries to 3,216. Only 132 of these exoplanets has been confirmed by follow-up observations, but mission scientist expect 90% of these discoveries to be “the real deal.”
NASA’s Kepler space telescope, launched in March of 2009, launched with the sole purpose of finding these Earth-size alien planets, that may be capable of containing life as we know it. The $600 million mission has raised some concern with the loss of its second observatory’s four orientation-maintaining reaction wheels in May 2013. According to its design, the Kepler space telescope requires at least 3 of its four orientation-maintaining reaction wheels to stay locked onto its 150,0000-plus targeted stars.
Even if the Kepler space telescope can not continue on its mission, it has been a tremendous success, researches say, flagging more than 2,700 potential alien planets thus far. Let’s travel with NASA through 7 of Kepler’s most spectacular discoveries.
Our first Alien planet is Kepler 10b. NASA describes this as an “unquestionably rocky” planet, that is scorching hot. You can see below in the artist’s concept of the planet, the vibrant red’s and yellows flowing over the rocky surface. NASA marks this sun at approximately 520 light-years away from Earth.
On our next journey with NASA’s Kepler space telescope, we come across the first ever exoplanet to be discovered orbiting two sun’s! They compare this planet to the famous movie Star Wars, Luke Skywalker’s home planet, Tatooine. This planet is a gas giant, and one of the first planets discovered, that was spotted in 2011.
Our next alien planet, Kepler 20e, is the first ever alien world discovered that is smaller than Earth. Kepler 20e is about .87 the width of planet Earth and was discovered in December of 2011.
Our next stop is truly exciting, as it is the first possibly habitable planet Kepler has found! We take a quick journey to Kepler-22b, discovered December of 2011. Kepler-22b is 2.4 times the size of Earth and orbits a sun much like our own! As you can see in the picture, the planet looks a lot like earth, with the artist conveying water as the symbol of life.
The next potentially habitable planet is Kepler-37b which is slightly larger than Earth’s moon. It orbits its host star in just a mere 13 days and is likely to have a surface temperature of 700 degree’s Fahrenheit, according to NASA’s predictions.
Our last stop holds our most promising candidates that may contain alien life form. Kepler-62e and Kepler-62f, both hold promise of oceans similar to that of Earth’s, which may could contain life as we know it! Both of these planets, discovered in April 2013, are larger than Earth.
With that concludes our Journey with NASA’s Kepler space telescope. I hope you found this journey as interesting as I did. The thought that there are other alien planets out there is both exciting and scary. I hope this research can continue, in hopes that we may find others like these seven alien worlds.
Subscribe to:
Posts (Atom)